Aansprakelijkheidsregime en De Nieuwe Regeling (DNR) 2011

Op 30 augustus 2011 is de Nieuwe Regeling (DNR) 2011 verschenen. Deze regeling betreft een herziening van de DNR 2005. Alhoewel er geen sprake is van een ingrijpende herziening, hebben vooral ten aanzien van de aansprakelijkheid van de adviseur enkele opvallende wijzigingen plaatsgevonden. Daarnaast zijn in de regeling duidelijkere formuleringen opgenomen, zijn enkele bepalingen verplaatst en is een betere aansluiting op het Burgerlijk Wetboek doorgevoerd. In dit artikel zal op de voornaamste wijzigingen en het daardoor geldende aansprakelijkheidsregime worden ingegaan.

Van UAV 1989 naar UAV 2011

Op 7 mei 2010 heeft het (toenmalige) Ministerie van VROM het Instituut voor Bouwrecht opdracht gegeven om te komen tot een voorstel voor een lichte herziening van de UAV 1989. Hiervoor is een werkgroep ingesteld en die heeft op 14 februari 2011 een tekstvoorstel van een nieuwe UAV 2011 aan het ministerie aangeboden. Op het moment van het schrijven van dit artikel is het nog wachten op de vraag of het ministerie het tekstvoorstel overneemt.

Dynamiek terug in de bouwsector

‘Er is te weinig aandacht voor de bestaande voorraad. We vinden het veel leuker om aan de voorkant met lintjes knippen bezig te zijn’, opende prof. ir. Hans de Jonge op 18 mei het symposium ‘De dynamiek terug in de bouwsector’, ter gelegenheid van de pensionering van dr. ir. Caspar van den Thillart, sr. beleidsadviseur voor het Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties. Centrale boodschap op dit druk bezochte symposium: de sector zal zijn aandacht moeten verplaatsen van uitbreiding naar vervanging.

Minder faalkosten door projectpartnering

Om faalkosten terug te dringen en wederzijds vertrouwen tussen opdrachtgever en uitvoerende partijen te bevorderen, is er in de bouw een tendens te bespeuren dat de human factor steeds meer op de voorgrond treedt. In deze bijdrage wordt een aantal actuele trends, waaronder VISI en projectpartnering besproken.

Waarschuwen en motiveren bij aanbestedingen

Overheden zijn bij aanbestedingen gebonden aan strikte regels. Die regels moeten waarborgen dat marktpartijen een eerlijke kans hebben om voor een opdracht in aanmerking te komen. Dat lijkt te veronderstellen dat inschrijvers vrij makkelijk via de rechter een aanbesteder op de vingers kunnen tikken, als er bij de aanbesteding zaken mis zijn gegaan. De praktijk leert dat dit maar in beperkte mate het geval is.

Omgaan met risicomanagement

De bouw kenmerkt zich door een hoog dynamisch karakter. Onder constant wisselende grootheden moet steeds een ander werk met verschillende partijen onder verschillende externe omstandigheden worden uitgevoerd. Om een zo zuiver mogelijke inschrijfsom te kunnen bepalen, waarop uiteraard het bedrijfsresultaat is gebaseerd, is het van het grootste belang serieus werk te maken van risicomanagement.

Innovatieve contracten en communicatie

Inmiddels zijn de Uniforme Administratieve Voorwaarden voor het geïntegreerde contract (de zogenaamde UAV-gc, versie 2005) binnen het bouwcontractenrecht niet meer weg te denken. Anders dan binnen de UAV 1989, krijgt de opdrachtnemer binnen dit bouworganisatiemodel een wezenlijk andere rol toebedeeld. De uitvoerende partij is verantwoordelijk voor het uitwerken van het programma van eisen. Daarnaast wordt verwacht dat zij in staat is een complete projectorganisatie aan te sturen van ontwerpdisciplines, onderaannemers (hulppersonen) en toeleveranciers.

Kansen voor turnkey-contracten tijdens laagconjunctuur

Aanbesteden levert in veel gevallen geen goede kwaliteit, maar toch blijven en gaan opdrachtgevers steeds vaker aanbesteden.

Samen met bouwers de regeldruk te lijf

In hun dagelijkse bedrijfsvoering hebben ondernemers in de bouw te maken met tal van wetten, regels en vergunningen. Regels en wetten garanderen veiligheid en kwaliteit en gaan oneerlijke concurrentie tegen. Maar bouwers mogen niet gebukt gaan onder onnodige of onduidelijke regels. Zeker niet in deze moeilijke tijden.

Bouw en crisis

In deze economisch onzekere tijden heeft de bestekschrijver een ruime keuze uit diverse mogelijkheden het administratieve gedeelte voor diens opdrachtgever te optimaliseren. In deze aflevering wordt stilgestaan bij de economische functie van het bestek en de financiële controlemogelijkheden van een opdrachtgever.