Tussen mythe en werkelijkheid van brandoverslag

De titel van dit artikel is enigszins provocerend. Een groot aantal artikelen in het Bouwbesluit lijkt op het eerste gezicht een toonbeeld te zijn van exactheid: er wordt een prestatie-eis genoemd en een bepalingsmethode. Deze bepalingsmethode is verwoord in een NEN-norm. Een aantal van deze normen is in de loop der jaren alsmaar dikker en uitgebreider geworden. Dit leidt ertoe dat een norm soms alleen nog maar kan worden toegepast door gebruik te maken van een computer omdat de beschreven rekenmethode te complex is om nog met de hand uit te voeren. Voorbeelden hiervan zijn het berekenen van de Energieprestatiecoëfficiënt volgens NEN 2916 en NEN 5128, het berekenen van de temperatuurfactor volgens NEN 2778 en het berekenen van de warmtestralingsflux volgens NEN 6068. Bij een nadere beschouwing van deze in het Bouwbesluit aangewezen normen is er soms iets merkwaardigs aan de hand. Zo worden er uitgangspunten gehanteerd die niet kunnen worden uitgelegd maar als een soort dogma worden gebruikt.