Herstel werd de primaire doelstelling nadat de economische crisis er de aanzet toe gaf. Maar zolang de Crisis- en herstelwet niet veel vaker wordt toegepast, blijft het voorlopig misschien wel meer een crisis- dan een herstelwet.

Door Martijn van Geilswijk en Olivia den Hollander van Lawton Advocaten

Dat de Crisis- en herstelwet een product is van de financiële crisis is een algemeen bekend gegeven. Dat deze tot doel heeft om de bouwsector uit die crisis te halen mag ook als bekend worden verondersteld. Echter, velen leven nog in de veronderstelling dat de wet alleen van betekenis is voor grote infrastructurele en innovatieve projecten of andere projecten van nationale betekenis. Dat ook andere, meer reguliere projecten, van de voordelen van de Crisis- en herstelwet kunnen profiteren is nog onvoldoende doorgedrongen. En uiteraard zijn het die voordelen die tot herstel moeten leiden. 

De meer reguliere projecten kunnen van de voordelen van de Crisis- en herstelwet profiteren via de hoofdcategorie ‘gebiedsontwikkeling en werken van regionaal of lokaal belang’ als bedoeld in bijlage I van de wet. Hieronder vallen de ontwikkeling en verwezenlijking van werken en gebieden ten behoeve van de bouw van meer dan 20 woningen in een aaneengesloten gebied en de herstructurering van woon- en werkgebieden. Het herstructureren van woon- en werkgebieden is niet nader gespecificeerd en kan om die reden ruim worden opgevat. Nog meer projecten dus die je op die manier onder de Crisis- en herstelwet kan schuiven.

De wettelijke grondslag voor de eerder genoemde bouw van meer dan 20 woningen en de herstructurering van woon- en werkgebieden dient te liggen in het bestemmingsplan. Dus indien een project van minimaal 21 woningen met een bestemmingsplan wordt mogelijk gemaakt, profiteert dit bestemmingsplan van de voordelen van de Crisis- en herstelwet. En aangezien de wet bepaalt dat sprake is van toepassing op alle besluiten die krachtens enig wettelijk voorschrift zijn vereist voor de ontwikkeling of verwezenlijking van de in bijlage I genoemde categorieën, profiteren ook de bij dat bestemmingsplan behorende uitvoeringsbesluiten, zoals een omgevingsvergunning om te bouwen, van de voordelen van de Crisis- en herstelwet.

Het aantal projecten dat van de voordelen van de Crisis- en herstelwet kan profiteren, is niet alleen nu al hoger dan wordt gedacht, maar zal binnenkort nog verder toenemen. Met de voorgestelde wijzigingen van de wet wordt de drempelwaarde van 21 woningen verlaagd naar 12 en zal ook de omgevingsvergunning om af te mogen wijken van het geldende bestemmingsplan als grondslag kunnen dienen voor de toepassing van de wet. Dan is dus geen wijziging van het bestemmingsplan meer nodig om van de voordelen van de Crisis- en herstelwet te kunnen profiteren. Waarschijnlijk worden deze wijzigingen in het najaar van kracht.

De Crisis- en herstelwet zal pas echt tot resultaten leiden indien initiatiefnemers, overheden en rechters vaker constateren dat de wet van toepassing is, zodat gebruik kan worden gemaakt van de voordelen die het biedt. Op die manier kunnen beroepsprocedures worden verkort tot 6 maanden, kunnen beroepsgronden buiten de termijn van 6 weken buiten beschouwing worden gelaten, is er geen tweede kans om griffierechten te betalen, kunnen gebreken in de besluitvorming makkelijker worden gepasseerd en kan een beroep het besluit niet aantasten indien daarin gronden worden aangevoerd die niet dienen ter bescherming van degene die zich daarop beroept.

Kortom, procedures worden korter en het wordt de tegenstanders van projecten moeilijker gemaakt om de realisering ervan te belemmeren. Besluiten zullen eerder onherroepelijk zijn. Met name dat is van groot belang in tijden waarin hypotheekverstrekkers onherroepelijke besluiten eisen. Er kan dus sneller van start worden gegaan met de bouw. Kansen genoeg voor partijen die worden geconfronteerd met de crisis om te delwen in het herstel.

Martijn van Geilswijk en Olivia den Hollander zijn advocaat bij Lawton in Rotterdam.

 Terug naar de homepage

'Bestemmingsplan als heilig huisje'